کلارنس ميوز
ميوز، کلارنس Muse, Clarence
بازيگر (1889، بالتيمور مريلند - امريکا؛ 1979)
تحصيلاتش را در رشته ي حقوق دانش گاه ديکرسن در پنسيلوانيا به پايان برد. کارش را با خوانندگي و بازيگري در کنسرت ها، راديو و نمايش هاي وودويل آغاز کرد. مدتي در ايالت هاي جنوبي امريکا با گروه هاي تآتري مختلف سياه پوستان روي صحنه مي رفت. سپس به گروه بازيگران لينکلن نيويورک پيوست و پس از چندي گروه بازيگران لافايتِ هارلم را بنيان نهاد. از اواخر دهه ي 1920 وارد سينما شد. پنجاه سال در سينما فعال بود و در تعداد بسياري از محصولات هاليوودي بازي کرد. اغلب نقش «عمو تام»هاي سر به زير را به عهده مي گرفت و گاهي سياه پوستان فهميده اي که ظاهري موقر نيز دارند. در نوشتن چند فيلم نامه هم کاري داشت و ترانه هاي (بيش تر مذهبي) زيادي سرود.
از فيلم ها: 1929 - قلب هاي ديکسي (اسلون)؛ 1930 - باران يا آفتاب (کاپرا)، گناه کار؟ (سايتس)؛ 1931 - هاکلبري فين (تاروگ)، کشتي هوايي (کاپرا)، ايمن در دوزخ (ولمن)، شاهد مخفي (فريلند)؛ 1932 - زني از مونته کارلو (کورتيز)، چرخ و فلک واشينگتن (کروز)، برنده همه را مي برد (دل روت)، وکيل مدافع (کامينگز)، کلبه اي در پنبه زار (کورتيز)، لنا ريورز (رُزن)، حمايت از آزادي الکل (و. فلمينگ)، بزرگ راه دوزخ (ر. براون)، مرد در مقابل زن (کامينگز)؛ 1933 - ويران گر (راگل)، از دوزخ به بهشت (کنتن)، کسي که فکر ديگران را مي خواند (دل روت)؛ 1934 - کنت مونته کريستو (ر. و. لي)، برودوي بيل (کاپرا)، قتل عام (کراسلند)؛ 1935 - رُز چنين سرخ است (ک. ويدور)، پسر اُشانِسي (بولسلاوسکي)؛ 1936 - دانيل بون (د. هوارد)، قايق نمايش (ويل)، همه را به هم بريز (چ. ويدور)؛ 1937 - گذرگاه مرموز (لوبين)؛ 1938 - زن بازيچه (ر. تورپ)، راز يک پرستار (لوبين)؛ 1940 - شعله ي نيو اورليانز (ر. کلر)، مريلند (ه. کينگ)، آن دار و دسته ي من (جوزف لوييس)؛ 1941 - در ميان زندگان (هايسلر)، آدام چهار پسر داشت (راتاف)، ديوانه ي عشق (کانوي)، بوسه ها براي صبحانه (سيلر)؛ 1942 - شهر گناه (انرايت)، قصه هاي منهتن (دوويويه)، قوي سياه (ه. کينگ)، شهره ي شهر (استيونز)؛ 1943 - مواظب راين باشيد (شوملين)، بهشت مي تواند منتظر بماند (لوبيچ)، جسم و خيال (دوويويه)، سايه ي يک شک (هيچکاک)؛ 1944 - در همان حال، عزيزم (پرمينجر)، غرامت مضاعف (ب. وايلدر)، پسرها را دنبال کنيد (ساترلند)؛ 1945 - تعطيلي از دست رفته (ب. وايلدر)، مرد لاغر به خانه مي رود (ر. تورپ)؛ 1946 - شب و روز (کورتيز)، دو آدم زرنگ (داسين)؛ 1947 - بوکسور ناشي در ناک اوت (اندفيلد)؛ 1949 - دان پچ بزرگ (ج. نيومن)؛ 1950 - موفقيت (کاپرا)؛ 1951 - طبل هاي آپاچي (فرگونز)، گذشته ي ممنوع من (استيونسن)؛ 1952 - کاراييب (لودويگ)؛ 1953 - اقدام در جاماييکا (ل. فاستر)، خورشيد کاملاً مي درخشد (ج. فورد)؛ 1954 - او نمي توانست نه بگويد (بيکن)؛ 1959 - پورگي و بِس (پرمينجر)؛ 1972 - باک و موعظه گر (پواتيه)؛ 1974 - بزرگ ترين ورزش کار دنيا (شيرر)؛ 1976 - کارواش (شولتس)؛ 1979 - نريان سياه (بالارد).
